Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου

15 Φεβρουαρίου 2013

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 15 Φεβρουαρίου, με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης Γονέων με Καρκινοπαθή Παιδιά (INTERNATIONAL CONFEDERATION OF CHILDHOOD CANCER PARENT ORGANIZATIONS - ICCCPO), για την ενημέρωση της διεθνούς κοινής γνώμης για τις παιδικές νεοπλασίες (καρκίνους) και για την ευαισθητοποίηση του ευρύτερου κοινωνικού περιβάλλοντος σχετικά με τις ανάγκες των παιδιών που νοσούν από καρκίνο σε όλο τον πλανήτη.
Ο καρκίνος στα παιδιά είναι πολύ σπάνιος και με ποικίλες κλινικές εκδηλώσεις. Αν η διάγνωση γίνει χωρίς καθυστέρηση τα ποσοστά ίασης είναι υψηλά:  οι σύγχρονες θεραπείες κάνουν την παρατεταμένη επιβίωση και την ανάρρωση όχι μόνο πιθανές αλλά και δυνατές για πολλούς παιδικούς καρκίνους. Τα τελευταία χρόνια, με την πρόοδο της ιατρικής και λόγω της επάρκειας φαρμάκων και καταρτισμένου επιστημονικού προσωπικού, ποσοστό 70% από τα παιδιά που έχουν πρόσβαση σε εξειδικευμένη θεραπεία γίνεται καλά.  Μέγιστο επίτευγμα της ιατρικής αποτελεί το γεγονός ότι οκτώ στα δέκα παιδιά με λευχαιμία σήμερα γίνονται καλά.
Τα παιδιά με καρκίνο πρέπει να θεραπεύονται σε ειδικά παιδιατρικά ογκολογικά τμήματα και να αντιμετωπίζονται από εξειδικευμένο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς που θα τα φροντίζουν όχι μόνο κατά τη διάρκεια της θεραπείας αλλά και στην περίοδο της επανένταξης.
Στον καρκίνο η  έγκαιρη διάγνωση είναι πρωταρχικής σημασίας. Θα πρέπει λοιπόν να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στην εκπαίδευση των επαγγελματιών της υγείας ώστε να είναι σε θέση να διαγνώσουν έγκαιρα τη νόσο, και στη σωστή ενημέρωση των γονιών ώστε να απευθύνονται έγκαιρα στα παιδιατρικά νοσοκομεία.

Μερικά στοιχεία για τον καρκίνο παιδικής ηλικίας

Όπως είπαμε, τα παιδιά μπορεί να προσβάλλονται πολύ σπανιότερα από καρκίνο σε σχέση με τους ενήλικες, ωστόσο, ο καρκίνος παραμένει η συχνότερη αιτία θανάτου σε παιδιά μετά τα ατυχήματα.
Εάν ο καρκίνος διαγνωστεί αρκετά νωρίς και το παιδί υποβληθεί στα κατάλληλα θεραπευτικά πρωτόκολλα, τότε περίπου το 70% των καρκίνων της παιδικής ηλικίας είναι ιάσιμοι.
Υπολογίζεται ότι, στον κόσμο, κάθε χρόνο, περίπου 250.000 παιδιά νοσούν από καρκίνο. Ωστόσο, σήμερα μόνο το 20% των παιδιών ανά τον κόσμο μπορούν να επωφεληθούν από την προηγμένη ιατρική φροντίδα. Το 80% από αυτά, προέρχεται από χώρες μέσου και χαμηλού εισοδήματος.
Πάνω από 150.000 θάνατοι κάθε χρόνο, θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, εάν υπήρχε δυνατότητα έγκαιρης διάγνωσης και εξειδικευμένης θεραπείας σε όλα τα παιδιά.
Στη χώρα μας, περίπου 300 παιδιά προσβάλλονται ετησίως από καρκίνο, κυρίως από λευχαιμία.
Η Διεθνής Ένωση Γονέων με Καρκινοπαθή Παιδιά υπάρχει έτσι ώστε οι γονείς αυτών των παιδιών να έχουν πρόσβαση στις πληροφορίες που χρειάζονται για να πάρουν σωστές αποφάσεις σχετικά με τη θεραπεία του παιδιού τους.
Η θεραπεία και η φροντίδα του καρκίνου της παιδικής ηλικίας απαιτεί μια ολόκληρη διεπιστημονική ομάδα, η οποία παρέχει όχι μόνο την ιατρική περίθαλψη του παιδιού (το οποίο μπορεί να περιλαμβάνει χειρουργική επέμβαση, χημειοθεραπεία κα), αλλά και την ψυχοκοινωνική στήριξη για το παιδί και όλη την οικογένεια.
Η στενή συνεργασία μεταξύ της νοσηλευτικής ιατρικής ομάδας και των γονιών του παιδιού είναι ένα ουσιαστικό συστατικό για την επιτυχή θεραπεία, την υποστήριξη και τη φροντίδα του παιδιού.
Να θυμάστε, όταν ψάχνετε για πληροφορίες στο διαδίκτυο ...

•  ότι κάθε παιδί με καρκίνο ανεξάρτητα από την οικονομική ή κοινωνική του τάξη, ανεξάρτητα από την καταγωγή του, αξίζει να έχει πρόσβαση στην καλύτερη δυνατή θεραπεία και ιατρική περίθαλψη,
• τα αποτελέσματα των διαδικτυακών αναζητήσεων μπορεί να περιλαμβάνουν συνδέσεις σε πληροφορίες που σχετίζονται με καρκίνους ενηλίκων, οι οποίοι είναι συχνά διαφορετικοί από τους καρκίνους της παιδικής ηλικίας, ακόμη και αν έχουν ίδια ή παρόμοια ονόματα,
• Τα αποτελέσματα μπορεί να περιλαμβάνουν πληροφορίες που προορίζονται για διαφορετικά ακροατήρια, για παράδειγμα πληροφορίες για ογκολόγους όπου προϋπόθεση είναι ότι το συγκεκριμένο κοινό έχει προηγούμενη γνώση και εξειδικευμένη εκπαίδευση, 
• η ποιότητα των πληροφοριών στο Διαδίκτυο είναι μεταβλητή,
•  οι χρήστες θα πρέπει να μπορούν να αναγνωρίζουν ποιες πηγές είναι αξιόπιστες
• Συνίσταται πάντα οι γονείς να συζητούν με τον θεράποντα ιατρό για την ποσότητα και την ποιότητα της πληροφορίας που θέλουν να λαμβάνουν, μιας και  θεράποντας ιατρός είναι αυτός ο οποίος γνωρίζει συγκεκριμένες λεπτομέρειες για το παιδί τους.

Τα παιδιά που πάσχουν από καρκίνο χρειάζονται τη βοήθεια όλων!

Ασυνήθιστα συμπτώματα

Παρόλο που η πρόληψη του καρκίνου στα παιδιά είναι γενικά περιορισμένη, απαιτείται ευαισθητοποίηση από πλευράς του παιδιάτρου, και γενικά της ιατρικής κοινότητας, έτσι ώστε ύποπτα συμπτώματα ή ευρήματα να αξιολογούνται και να παραπέμπονται έγκαιρα για εξειδικευμένο έλεγχο.

Τα ασυνήθιστα σημεία ή συμπτώματα περιλαμβάνουν: Εμφάνιση μάζας, όγκου ή οιδήματος σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος του παιδιού (πρόσωπο, λαιμό, μασχάλη, κοιλιά, βουβωνικές χώρες, όρχεις, πόδια) Απώλεια ενεργητικότητας του παιδιού, επίμονη κούραση Απότομες αλλαγές στη συμπεριφορά του παιδιού Ανεξήγητη χλωμάδα Ξαφνική εμφάνιση μελανιών και μωλώπων στο παιδί Επίμονος, εντοπισμένος πόνος, πόνος στα οστά, πρήξιμο ή πρόβλημα στο βάδισμα του παιδιού Ανεξήγητος παρατεταμένος πυρετός Επαναλαμβανόμενες μολύνσεις Συχνοί πονοκέφαλοι που συχνά μπορεί να συνοδεύονται από εμετούς Ξαφνικές αλλαγές στα μάτια όπως στραβισμός και αλλαγές στην όραση του παιδιού Εμφάνιση προβλημάτων στην ισορροπία του παιδιού Διαπίστωση ότι υπάρχει άσπρη κηλίδα που φαίνεται δια μέσου της κόρης των ματιών Ανεξήγητη, υπερβολική ή γρήγορη απώλεια βάρους του παιδιού

Η ύπαρξη τέτοιων σημείων και συμπτωμάτων δεν δείχνει αναγκαστικά ότι το παιδί έχει κάποια μορφή καρκίνου αλλά επιβάλλει να γίνουν οι εξετάσεις που θα αποκλείσουν ή όχι, ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Παιδικές μορφές καρκίνου

Οι παιδικές μορφές καρκίνου είναι συχνά διαφορετικές από τους καρκίνους ενήλικου τύπου με πολλούς τρόπους.
Για παράδειγμα, η πρόληψη του καρκίνου (με την έννοια της εφαρμογής οδηγιών προς αποφυγή δημιουργίας καρκίνου ή του προσυμπτωματικού ελέγχου) είναι περιορισμένη στο παιδί, ενώ απεναντίας είναι πολύ σημαντική για τον ενήλικα.
Επιπλέον, πολλές κοινές μορφές ενήλικου καρκίνου παρουσιάζονται πολύ σπάνια στα παιδιά και, ακόμα σημαντικότερα, οι παιδικοί καρκίνοι έχουν υψηλότερο ποσοστό ίασης, με την έγκαιρη διάγνωση και την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή. Γίνεται σαφές  λοιπόν ότι η θεραπεία και γενικότερα η αντιμετώπιση του παιδικού καρκίνου είναι διαφορετική από του ενήλικου.
Οι κυριότερες μορφές παιδικού καρκίνου είναι: Λευχαιμίες (οξεία λεμφοβλαστική, οξεία μυελοβλαστική), οι όγκοι του κεντρικού νευρικού συστήματος που είναι κυρίως εγκεφαλικοί όγκοι (αστροκύτωμα, γλοίωμα, μυελοβλάστωμα, επενδύμωμα), τα λεμφώματα (κακοήθεις όγκοι λεμφαδένων ή άλλων οργάνων), οι όγκοι του αμφιβληστροειδούς (ρετινοβλάστωμα), τα σαρκώματα  μαλακών μορίων (ραβδομυοσάρκωμα) και των οστών (οστεοσάρκωμα, σάρκωμα Ewing),οι όγκοι νεφρών (νεφροβλάστωμα) και επινεφριδίων (νευροβλάστωμα), οι όγκοι ήπατος (ηπατοβλάστωμα), κ.α. Κακοήθεις όγκοι ενήλικου τύπου όπως ο καρκίνος του μαστού, του πνεύμονα, του προστάτη, κλπ είναι πάρα πολύ σπάνιο να παρατηρηθούν στην παιδική ηλικία.
Από τη στιγμή που το είδος και το στάδιο της νόσου προσδιοριστεί ολικά, η θεραπευτική ομάδα δομεί ένα σχέδιο το οποίο σκιαγραφεί τον ακριβή τύπο θεραπείας, τη συχνότητα με την οποία το παιδί θα λαμβάνει θεραπεία καθώς και τη διάρκεια αυτής. Τα κυριότερα προβλήματα κατά τη διάρκεια της θεραπείας είναι:
οι επανειλημμένες εισαγωγές στο νοσοκομείο, οι λοιμώξεις ή άλλες επιπλοκές, η αποτυχία κάποιων θεραπευτικών σχημάτων, οι παρενέργειες  της χημειοθεραπείας (π.χ. τριχόπτωση, ναυτία, εμετοί, έλκη στην  στοματική κοιλότητα), οι παρενέργειες της ακτινοθεραπείας (π.χ. τριχόπτωση, ερεθισμός του δέρματος, ναυτία, εμετοί), οι παρενέργειες  της χειρουργικής επέμβασης, οι αλλαγές στην καθημερινότητα του παιδιού, τις σχολικές και κοινωνικές του δραστηριότητες.

Λευχαιμία

Ο πιο συνηθισμένος καρκίνος στην παιδική ηλικία είναι η λευχαιμία, μια νόσος που προσβάλλει τα κύτταρα που παράγονται στον μυελό των οστών. Τα κύτταρα μας ομαδοποιούνται σε 3 κυρίως κατηγορίες: τα ερυθρά αιμοσφαίρια που είναι απαραίτητα για τη μεταφορά του οξυγόνου στους ιστούς και για την ευεξία του ατόμου, τα λευκά αιμοσφαίρια (πολυμορφοπύρηνα και λεμφοκύτταρα, απαραίτητα για την άμυνα του οργανισμού και την αντιμετώπιση των λοιμώξεων) και τα αιμοπετάλια που συμβάλλουν στην πήξη του αίματος.  Όταν ένα παιδί διαγνωστεί με λευχαιμία, στο μυελό των οστών του παρατηρείται υπερπαραγωγή παθολογικών λευκών αιμοσφαιρίων που δεν λειτουργούν φυσιολογικά. Αυτά τα κύτταρα στην πορεία κατακλύζουν τον μυελό των οστών και παρεμποδίζουν την παραγωγή των φυσιολογικών κυττάρων που αναφέραμε παραπάνω (ερυθρά αιμοσφαίρια, λευκά αιμοσφαίρια και αιμοπετάλια) .Ως αποτέλεσμα, όσο ο αριθμός των φυσιολογικών κυττάρων μειώνεται τόσο κάνουν την εμφάνιση τους διάφορα συμπτώματα (ωχρότητα, αναιμία, κούραση, πυρετός, λοιμώξεις, αιμορραγικές εκδηλώσεις, πόνος, διόγκωση λεμφαδένων).
Υπάρχουν διάφοροι τύποι λευχαιμιών που παρατηρούνται στα παιδιά με τον κύριο τύπο να είναι η οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία (τα ανώμαλα κύτταρα ανήκουν στην λεμφική σειρά των λευκών αιμοσφαιρίων). Δεύτερη σε συχνότητα είναι η οξεία μυελογενής λευχαιμία, ενώ οι χρόνιες λευχαιμίες είναι πολύ πιο σπάνιες.
Η διάγνωση της λευχαιμίας γίνεται με την εξέταση του μυελού των οστών, η οποία λέγεται μυελόγραμμα και συνίσταται στη λήψη υλικού με ειδική βελόνα από τα οστά, με χρήση τοπικής αναισθησίας ή βραχείας νάρκωσης
Η λευχαιμία αντιμετωπίζεται σε εξειδικευμένα παιδιατρικά ογκολογικά κέντρα που στελεχώνονται από ειδικούς παιδιάτρους-ογκολόγους, νοσηλευτικό προσωπικό και ψυχολόγους. Η θεραπεία της συνίσταται σε χημειοθεραπευτική αγωγή και τα θεραπευτικά πρωτόκολλα συνήθως περιλαμβάνουν μια αρχική φάση που λέγεται θεραπεία εφόδου, τις φάσεις σταθεροποίησης και επανεφόδου και την τελική θεραπεία συντήρησης. Με τις νέες θεραπείες στα περισσότερα παιδιά επιτυγχάνεται εξαφάνιση των παθολογικών κυττάρων και επανεμφάνιση των φυσιολογικών κυττάρων του μυελού μετά την θεραπεία εφόδου (ύφεση της νόσου). Πρέπει να τονιστεί ότι η θεραπεία της λευχαιμίας είναι μακροχρόνια και σε πολλές περιπτώσεις φτάνει τα δύο χρόνια.
Οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας είναι ότι, μαζί με τα κύτταρα των όγκων ή της λευχαιμίας, καταστρέφονται και ταχέως πολλαπλασιαζόμενα κύτταρα όπως είναι τα φυσιολογικά κύτταρα του μυελού των οστών. Αυτό λέγεται απλασία μυελού και απαιτεί προσεκτική αντιμετώπιση διότι προκαλεί αναιμίες, αιμορραγική διάθεση και λοιμώξεις. Άλλες παρενέργειες είναι η προσωρινή απώλεια των μαλλιών, η ναυτία και ο εμετός, η νευροτοξικότητα, κλπ.
Επειδή η χημειοθεραπεία προκαλεί παρενέργειες, η έρευνα σήμερα στρέφεται στον  σχεδιασμό εξατομικευμένων θεραπειών, με μειωμένες δόσεις φαρμάκων σε λευχαιμίες με καλή πρόγνωση ώστε να περιορίζονται οι επιπλοκές. Αντίθετα, σε παιδικές λευχαιμίες με κακή πρόγνωση γίνεται μεταμόσχευση στα αρχικά στάδια της νόσου με αποτέλεσμα την αποφυγή της περιττής χημειοθεραπείας.
Ένα μικρό ποσοστό παιδιών, που δεν ανταποκρίνεται στη χημειοθεραπεία, αντιμετωπίζεται με μεταμόσχευση μυελού των οστών. Ιστοσυμβατός δότης του μυελού των οστών αναζητάται πρώτα στην οικογένεια και αν δεν βρεθεί εκεί, γίνεται έρευνα στην παγκόσμια δεξαμενή εθελοντών δοτών, όπου σε ένα 60-70% των περιπτώσεων θα εντοπιστεί κατάλληλος ξένος δότης. Η μεταμόσχευση μπορεί επίσης να γίνει με βλαστοκύτταρα ομφαλίου αίματος ξένου δότη αποδεκτής ιστοσυμβατότητας, όταν δεν ανευρίσκεται έγκαιρα ιστοσυμβατός ξένος δότης μυελού των οστών. Η μεταμόσχευση ομφαλίου αίματος του ίδιου του ασθενούς (αυτόλογου) αποθηκευμένου σε ιδιωτική ή δημόσια τράπεζα δεν έχει ένδειξη στη θεραπεία της παιδικής λευχαιμίας.
Παρόλο που η πορεία και η εξέλιξη της νόσου, δηλαδή η πρόγνωση της, επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες (ηλικία παιδιού, αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων κατά τη διάγνωση, τύπος των κακοηθών κυττάρων, κλπ) είναι πάρα πολύ σημαντικό να τονίσουμε ότι, με τα σύγχρονα πρωτόκολλα αντιμετώπισης της νόσου το 80% περίπου των παιδιών επιβιώνουν χωρίς προβλήματα. Κι αν το παιδί επιβιώνει σε ύφεση για 5 χρόνια από την αρχική διάγνωση τότε λέμε ότι έχουμε επιτύχει την ίαση του.

Όγκοι του κεντρικού νευρικού συστήματος

Μετά τη λευχαιμία οι συχνότεροι όγκοι της παιδικής ηλικίας είναι οι όγκοι του κεντρικού νευρικού συστήματος με συχνότερη εντόπιση τον εγκέφαλο.
Για την αποτελεσματική αντιμετώπιση αυτών των καρκίνων σημασία έχει το είδος των κυττάρων του όγκου (ιστολογικός τύπος), ο τρόπος που αναπτύσσονται στον εγκέφαλο και η δυνατότητα χειρουργικής εξαίρεσης των, καθώς και η ηλικία του παιδιού.
Τα συμπτώματα που εμφανίζει ένα παιδί με όγκο εγκεφάλου εξαρτώνται από την ηλικία του παιδιού (κλάμα, υπνηλία, πονοκέφαλος, εμετός, δυσκολία στη στήριξη και στη βάδιση κλπ) και από την εντόπιση του όγκου και την πίεση που ασκεί μες στον εγκέφαλο (διαταραχές όρασης, πονοκέφαλος, αδυναμία στα άκρα, διαταραχές της ισορροπίας, διαταραχές της ομιλίας, σπασμοί, κλπ).
Οι πιο συχνοί όγκοι εγκεφάλου είναι τα γλοιώματα και ακολουθούν τα μυελοβλαστώματα. Για τη διάγνωση τους χρησιμοποιούνται απεικονιστικές εξετάσεις όπως η αξονική τομογραφία και η μαγνητική τομογραφία και με βάση αυτές τις εξετάσεις αποφασίζεται η χειρουργική επέμβαση που θα ακολουθήσει, η οποία ανάλογα με την εντόπιση και το είδος του όγκου μπορεί να είναι απλή βιοψία, μερική ή πλήρης αφαίρεση του όγκου.
Είναι προφανές ότι ο αποτελεσματικότερος τρόπος αντιμετώπισης είναι η χειρουργική αφαίρεση η οποία δεν είναι όμως πάντα δυνατή λόγω της εντόπισης (όγκοι στο στέλεχος του εγκεφάλου, στα οπτικά νεύρα κλπ). Η ακτινοθεραπεία χρησιμοποιείται σε ορισμένους όγκους, λαμβάνοντας υπόψη τις παρενέργειες που έχει στον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο ενός παιδιού, ενώ η χημειοθεραπεία χρησιμοποιείται σε όγκους υψηλής κακοήθειας, σε όγκους που δεν είναι δυνατή η χειρουργική εκτομή και όπου η ακτινοθεραπεία αποφεύγεται.

Λεμφώματα

Το λέμφωμα είναι η τρίτη πιο πιθανή μορφή καρκίνου σε παιδιά μετά την λευχαιμία και τους όγκους του κεντρικού νευρικού συστήματος.
Τα λεμφώματα διακρίνονται σε Hodgkin και μη- Hodgkin και είναι όγκοι που προσβάλλουν τους περιφερικούς λεμφαδένες, τον λεμφικό ιστό διαφόρων οργάνων όπως είναι οι αμυγδαλές, το έντερο και άλλοι λεμφαδένες του θώρακα και της κοιλιάς.

Νόσος Hodgkin

Στα περισσότερα παιδιά η νόσος εκδηλώνεται με ανώδυνη διόγκωση των τραχηλικών κυρίως λεμφαδένων που συνοδεύεται συνήθως και από διόγκωση των αδένων του μεσοθωρακίου. Άλλες εντοπίσεις της νόσου είναι ο σπλήνας, οι λεμφαδένες της κοιλιάς, κλπ. Σε ορισμένα παιδιά παρατηρείται απώλεια βάρους, πυρετός, κλπ. Ο έλεγχος της επέκτασης της νόσου περιλαμβάνει απεικονιστικές εξετάσεις και σε μερικές περιπτώσεις μελέτη του μυελού των οστών. Η αδενική βιοψία οδηγεί στη διάγνωση της νόσου και η θεραπεία συνίσταται σε συνδυασμό χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας. Η πρόγνωση της νόσου Hodgkin είναι καλή και τα περισσότερα παιδιά θεραπεύονται.

Νόσος μη-Hodgkin

Το μη-Hodgkin λέμφωμα είναι ο συχνότερος τύπος λεμφώματος σε παιδιά και συνίσταται στη διήθηση λεμφαδένων ή λεμφικού ιστού οργάνων από κακοήθη κύτταρα.
Τύποι και συμπτώματα:

1. Εντόπιση του λεμφώματος στο θώρακα: η νόσος συνήθως εντοπίζεται στο μεσοθωράκιο και το παιδί έχει δύσπνοια, δυσκολία στην αναπνοή και οίδημα.
2. Κοιλιακή εντόπιση: Η νόσος εκδηλώνεται με κοιλιακή διόγκωση, εμετό ή εικόνα απόφραξης του εντέρου.
3. Η νόσος εκδηλώνεται σε οποιαδήποτε περιοχή (δέρμα, πνεύμονες, κοιλιά, οστά, κλπ). Αυτός ο τύπος λέγεται λέμφωμα από μεγάλα κύτταρα.

Η διάγνωση συνήθως επιτυγχάνεται με άντληση και επεξεργασία πλευριτικού ή ασκιτικού υγρού ή με βιοψία περιφερικών αδένων ή βιοψία με λεπτή βελόνα συμπαγούς μάζας υπό απεικονιστική εξέταση. Η θεραπεία που προτιμάται είναι η επιθετική χημειοθεραπεία η διάρκεια της οποίας εξαρτάται από τον τύπο του όγκου. Η πρόγνωση των μη Hodgkin λεμφωμάτων είναι καλή.

Κοιλιακοί όγκοι

Οι συχνότεροι κοιλιακοί όγκοι στα παιδιά είναι οι όγκοι του νεφρού (νεφροβλάστωμα) και οι όγκοι που προέρχονται από τα κύτταρα του συμπαθητικού νευρικού συστήματος (νευροβλάστωμα).
Το νεφροβλάστωμα συνήθως προσβάλλει παιδιά μικρότερα των 5 ετών. Τα παιδιά αυτά συνήθως εμφανίζουν διόγκωση στην κοιλιά, πόνο και κακοδιαθεσία. Η διάγνωση γίνεται με τη βοήθεια υπερηχογραφήματος και αξονικής τομογραφίας κοιλίας και τα θεραπευτικά μέσα περιλαμβάνουν χημειοθεραπεία και χειρουργική εξαίρεση του όγκου , δηλαδή νεφρεκτομή. Τα παιδιά με νεφροβλάστωμα απαντούν πολύ καλά στη θεραπεία και τα περισσότερα θεραπεύονται πλήρως.
Τα νευροβλαστώματα συνήθως εντοπίζονται είτε στο επινεφρίδιο που είναι ένας ενδοκρινής αδένας που βρίσκεται πάνω από το νεφρό, ή στα γάγγλια του συμπαθητικού νευρικού συστήματος που βρίσκονται δεξιά ή αριστερά της σπονδυλικής στήλης. Η νόσος προσβάλλει από βρέφη μέχρι παιδιά έως 5 ετών. Η επιλογή της θεραπείας εξαρτάται από την ηλικία του παιδιού και το στάδιο της νόσου (παιδιά μεγαλύτερα του ενός χρόνου συχνά εμφανίζουν μεταστάσεις στα οστά και στον μυελό των οστών). Η συνήθης αγωγή είναι χημειοθεραπεία και χειρουργική εξαίρεση του όγκου. Η πρόγνωση σε παιδιά με μεταστατική νόσο είναι ιδιαίτερα επιφυλακτική, ενώ η πρόγνωση στα βρέφη είναι εξαιρετικά καλή.

Σαρκώματα

Τα σαρκώματα είναι κακοήθεις όγκοι εμβρυϊκής προέλευσης που εντοπίζονται είτε στα μαλακά μόρια ή στα οστά. Τα σαρκώματα μαλακών μορίων διακρίνονται σε ραβδομυωσαρκώματα και σε μη-ραβδομυωσαρκώματα μαλακών μορίων η καλύτερη θεραπεία για τα οποία είναι η πλήρης χειρουργική αφαίρεση.
Τα ραβδομυωσαρκώματα είναι όγκοι μαλακών μορίων των οποίων τα κύτταρα μοιάζουν με τα κύτταρα των γραμμωτών μυών του εμβρύου. Η χημειοθεραπεία είναι η αρχική θεραπεία και στη συνέχεια ακολουθεί η χειρουργική εξαίρεση του όγκου.

Όγκοι των οστών

Οι συχνότεροι τύποι κακοήθων όγκων που προσβάλλουν τα οστά στα παιδιά είναι το οστεοσαρκωμα και το σάρκωμα Ewing.
Το οστεοσάρκωμα είναι όγκος των εφήβων που προσβάλλει τα αγόρια συχνότερα από τα κορίτσια. Προσβάλλει συνήθως οστά γύρω από την άρθρωση του γόνατος και εκδηλώνεται με πόνο και διόγκωση, αλλά σπάνια πυρετό. Η θεραπεία είναι προεγχειρητική χημειοθεραπεία και ακολούθως χειρουργική εξαίρεση του όγκου.
Το σάρκωμα Ewing είναι όγκος των εφήβων και των νεαρών ενηλίκων που όμως προσβάλλει και παιδιά και μάλιστα τα αγόρια συχνότερα από τα κορίτσια. Εντοπίζεται συχνότερα στα οστά της λεκάνης, του θώρακα και του μηρού, με πόνο, πρήξιμο, δυσλειτουργία του οστού και πυρετό. Η διάγνωση γίνεται με λήψη βιοψίας και η θεραπεία περιλαμβάνει χημειοθεραπεία ενώ ακολουθεί χειρουργική εξαίρεση της νόσου. Η νόσος ελέγχεται με ακτινογραφία, αξονική και μαγνητική τομογραφία του προσβεβλημένου οστού, αξονική θώρακος και σπινθηρογράφημα οστών.

Ρετινοβλάστωμα

Το ρετινοβλάστωμα είναι κακοήθης όγκος στο μάτι που αναπτύσσεται στον αμφιβληστροειδή και εμφανίζεται αποκλειστικά στα παιδιά ενώ ρόλο στην εμφάνιση του παίζει και η κληρονομικότητα. Το παιδί με ρετινοβλάστωμα μπορεί να εμφανίζει λευκό μάτι, στραβισμό η κόκκινο μάτι. Πιθανές μορφές θεραπείας είναι η χημειοθεραπεία, η κρυοθεραπεία, το λέιζερ, κλπ.

Ηπατοβλάστωμα, ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα, όγκοι από αρχέγονα γεννητικά κύτταρα

Άλλοι, σπανιότεροι όγκοι που παρουσιάζονται στα παιδιά είναι το ηπατοβλάστωμα και το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα καθώς και οι όγκοι από αρχέγονα γεννητικά κύτταρα.
Στο ηπατοβλάστωμα τα παιδιά παρουσιάζουν πυρετό, ανορεξία, ίκτερο, απώλεια βάρους. Το υπερηχογράφημα και η αξονική τομογραφία δείχνουν ύπαρξη όγκου σε κάποιον από τους λοβούς του ήπατος (ή και στους δύο). Η νόσος αντιμετωπίζεται με προεγχειρητική θεραπεία και ακολούθως χειρουργική εξαίρεση του όγκου. Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα είναι πιο επιθετικός όγκος που εμφανίζεται σε μεγαλύτερα παιδιά.
Οι όγκοι από αρχέγονα γεννητικά κύτταρα προέρχονται από κύτταρα του φυσιολογικού εμβρύου (γεννητικά κύτταρα) τα οποία δημιουργούν τους όρχεις ή τις ωοθήκες ή εντοπίζονται στη μέση γραμμή του σώματος. Οι όγκοι συνεπώς που δημιουργούνται εντοπίζονται στους όρχεις ή στις ωοθήκες ή στη μέση γραμμή (ιεροκοκκυγική περιοχή, μεσοθωράκιο, επίφυση).
 http://www.moh.gov.gr

Διαβάστε περισσότερα »

15 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ

Ο παιδικός καρκίνος μπορεί να νικηθεί! Ο καρκίνος στο παιδί δεν είναι κληρονομικός, δεν είναι μεταδοτικός. Δεν σημαίνει θάνατο.

Ημ/νία: 15/02/13 

Ο καρκίνος στο παιδί δεν είναι κληρονομικός, δεν είναι μεταδοτικός. Δεν σημαίνει θάνατο.

Στη χώρα μας, περίπου 300 παιδιά προσβάλλονται ετησίως από καρκίνο, κυρίως από λευχαιμία. Τα τελευταία χρόνια, με την πρόοδο της ιατρικής και λόγω της επάρκειας φαρμάκων και καταρτισμένου επιστημονικού προσωπικού, ποσοστό 70% από τα παιδιά που έχουν πρόσβαση σε εξειδικευμένη θεραπεία γίνεται καλά.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα παιδιά προσβάλλονται πολύ σπανιότερα από καρκίνο σε σχέση με τους ενήλικες, ωστόσο, ο καρκίνος παραμένει η συχνότερη αιτία θανάτου σε παιδιά μετά τα ατυχήματα.

Οι κυριότερες μορφές παιδικού καρκίνου είναι: Λευχαιμίες (οξεία λεμφοβλαστική, οξεία μυελοβλαστική), οι όγκοι του κεντρικού νευρικού συστήματος που είναι κυρίως εγκεφαλικοί όγκοι (αστροκύτωμα, γλοίωμα, μυελοβλάστωμα, επενδύμωμα), τα λεμφώματα (κακοήθεις όγκοι λεμφαδένων ή άλλων οργάνων), οι όγκοι του αμφιβληστροειδούς (ρετινοβλάστωμα), τα σαρκώματα μαλακών μορίων (ραβδομυοσάρκωμα) και των οστών (οστεοσάρκωμα, σάρκωμα Ewing),οι όγκοι νεφρών (νεφροβλάστωμα) και επινεφριδίων (νευροβλάστωμα), οι όγκοι ήπατος (ηπατοβλάστωμα), κ.α. Κακοήθεις όγκοι ενήλικου τύπου όπως ο καρκίνος του μαστού, του πνεύμονα, του προστάτη, κλπ είναι πάρα πολύ σπάνιο να παρατηρηθούν στην παιδική ηλικία. Ο πιο συνηθισμένος καρκίνος στην παιδική ηλικία είναι η λευχαιμία, μια νόσος που προσβάλλει τα κύτταρα που παράγονται στον μυελό των οστών.

Ο σκοπός της θεραπείας του παιδικού καρκίνου δεν είναι μόνο η ίαση, αλλά και η διατήρηση της ποιότητας ζωής, η ψυχολογική και ψυχοκοινωνική ευεξία των νεαρών ασθενών, καθώς η κατάθλιψη είναι μια από τις πιο κοινές ψυχιατρικές διαταραχές του παιδικού καρκίνου, ως αποτέλεσμα της απώλειας του φυσιολογικού ρυθμού ζωής, λόγω της νόσου και των παρενεργειών από τη μακρόχρονη θεραπεία.

Για το ΔΣ

Ο Πρόεδρος του Παραρτήματος Αχαρνών

Της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας

Παναγιώτης Χ. Καζανάς

Χειρουργός Οδοντίατρος

http://www.acharnorama.gr

Διαβάστε περισσότερα »

Tι κάνω αν το μωρό μου πνίγεται απο κάποιο αντικείμενο;

 
Αν το μωρό σας δυσκολεύεται να αναπνεύσει ή πνίγεται από κάποιο αντικείμενο, θα χρειαστεί να κάνετε κάτι για να αφαιρέσετε το αντικείμενο που του φράσσει τη δίοδο του αέρα. Το μωρό μπορεί να έχει μελανιάσει, να δυσκολεύεται να αναπνεύσει ή να βγάζει τσιριχτούς ήχους.
1. Δώστε του 5 χτυπήματα στην πλάτη
· Ξαπλώστε το βρέφος, με το πρόσωπο προς τα κάτω, πάνω στο βραχίονά σας, στηρίζοντας το κεφάλι του και το λαιμό του με το ένα χέρι. Κρατήστε το κεφάλι χαμηλότερα από το σώμα.
· Δώστε του 5 σταθερά χτυπήματα στην πλάτη, ανάμεσα στις ωμοπλάτες, με τη βάση της παλάμης.
2. Κάντε του 5 πιέσεις στο στήθος
· Πιάστε το βρέφος σαν «σάντουιτς» με τα δύο σας χέρια και γυρίστε το ανάσκελα. Κρατήστε το κεφάλι χαμηλότερα από το σώμα.
· Κάντε του 5 πιέσεις στο στήθος όπως στην τεχνητή αναπνοή , αλλά με πιο αργό ρυθμό.
3. Κοιτάξτε μέσα στο στόμα του βρέφους
· Αφαιρέστε οποιοδήποτε αντικείμενο, αν είναι ορατό, με τα δάχτυλά σας.
· Μην βάλετε τα δάχτυλά σας μέσα στο στόμα του βρέφους για να βρείτε το αντικείμενο, παρά μόνο αν βλέπετε το αντικείμενο.
4. Συνεχίστε τα χτυπήματα στην πλάτη και τις πιέσεις στο στήθος έως ότου το αντικείμενο αφαιρεθεί ή έως ότου το μωρό μπορέσει να αναπνεύσει.
5. Αν το βρέφος χάσει τις αισθήσεις του, ξεκινήστε τεχνητή αναπνοή.
Προσοχή: εάν βήχει, αυτό σημαίνει ότι το μωρό αναπνέει. Δώστε ελαφρά χτυπήματα στην πλάτη και τίποτε άλλο. Κρατείστε όσο γίνεται την ψυχραιμία σας και μην δείξετε ταραχή προς το παιδί.
Στέλιος Παπαβέντσης Παιδίατρος ΜRCPCH DCH IBCLC 2010
 http://www.childit.gr

Διαβάστε περισσότερα »

Εμβολιασμοί και Μύθοι

Γιατί πρέπει να εμβολιάσω το παιδί μου;
Οι εμβολιασμοί είναι ένα από τα πιο αποτελεσματικά και οικονομικά μέτρα που εφαρμόστηκαν για να βελτιώσουν το επίπεδο υγείας τόσο των παιδιών όσο και των ενηλίκων.
Βοηθούν στην προστασία του ανθρώπινου οργανισμού από διάφορες μολυσματικές ασθένειες που προκαλούν σοβαρές επιπλοκές ακόμη και το θάνατο. Είναι δικαίωμα του κάθε παιδιού να προστατευτεί από τις μολυσματικές ασθένειες και κανένας δεν μπορεί να εξαιρέσει ένα παιδί από το σχήμα εμβολιασμών, αν δεν υπάρχουν σοβαρές αντενδείξεις.
Συχνοί είναι όμως και διάφοροι μύθοι που αφορούν τους εμβολιασμούς όπως,
· Η ομοιοπαθητική ιατρική είναι το ίδιο αποτελεσματική όπως και η ιατρική.
· Η καθαριότητα στο σπίτι και η υγιεινή σε όλους τους κοινόχρηστους χώρους όπως και η σωστή επιλογή των φαγητών είναι ικανοποιητικοί παράγοντες για να προστατεύσουν την υγεία ενός παιδιού.
· Το εμβόλιο MMR για ερυθρά, ιλαρά και μαγουλά μπορεί να προκαλέσει αυτισμό.
Η στάση των ομοιοπαθητικών εναντίον των εμβολίων είναι ανυπόστατη μια και η συμβατική ιατρική από τη στιγμή που εφάρμοσε τους εμβολιασμούς απέδειξε ότι μπορεί να εξαλείψει ασθένειες που κατά καιρούς απείλησαν την ανθρωπότητα όπως η πανώλη και η ευλογιά. Στη νεότερη ιστορία η συμβατική ιατρική παρασκεύασε εμβόλια για την καταπολέμηση του τετάνου, της διφθερίτιδας, του κοκκύτη του αιμόφιλου της ινφλουένζας, της πολιομυελίτιδας, της ηπατίτιδας Α, Β, της μηνιγγίτιδας Α+C, της ανεμοβλογιάς, του πνευμονιοκόκκου, της ιλαράς, της ερυθράς, του μαγουλά, του ροταϊού, και πρόσφατα κατά του ιού των ανθρώπιων θηλωμάτων (human papilloma virus). Με την βοήθεια των εμβολίων ο ανθρώπινος οργανισμός καθίσταται ικανός να αντιμετωπίσει τις ασθένειες αυτές ενώ τα άτομα που δεν έχουν εμβολιαστεί παραμένουν ευάλωτα στις διάφορες ασθένειες.
Ακόμη η αυστηρή καθαριότητα και υγιεινή μεταθέτουν τις μολυσματικές ασθένειες σε μεγαλύτερες ηλικίες με αποτέλεσμα παιδιά και ενήλικες να νοσούν με σοβαρότερα συμπτώματα.
Η χρήση του MMR απασχόλησε πολλές φορές την επιστημονική κοινότητα γιατί κατά καιρούς ενοχοποιήθηκε ότι προκαλεί αυτισμό και προδιάθεση για την νόσο του Crohn. Ακολούθησε διακοπή του εμβολιασμού με καταστροφικές συνέπειες για ένα μεγάλο αριθμό παιδιών που νόσησαν. Οι μελέτες που ενοχοποίησαν το MMR θεωρήθηκαν ότι δε χρησιμοποιούσαν ορθή μεθοδολογία και επιπλέον το ισχυρότερο επιχείρημα υπέρ του εμβολίου είναι ότι ο αυτισμός περιγράφτηκε για πρώτη φορά το 1943 δηλαδή 20 χρόνια προτού παρασκευαστεί το MMR. Επιπλέον μια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό LANCET (19/01/2007) επιβεβαιώνει την μείωση της παιδικής θνησιμότητας κατά 60% λόγω ιλαράς μετά από μια τεράστια παγκόσμια εκστρατεία εμβολιασμού που τέθηκε σε εφαρμογή το 1999 με σκοπό να μειώσει τους θανάτους από ιλαρά κατά 50%.

Τι είναι τα εμβόλια και ποίοι οι μηχανισμοί τους;
Μετά από ένα εμβολιασμό το ανθρώπινο σώμα αποκτά την ικανότητα να καταπολεμά τις διάφορες μολυσματικές ασθένειες με τις οποίες μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπο. Για παράδειγμα αν εμβολιάσετε το παιδί σας με το εμβόλιο της πολιομυελίτιδας ο εξασθενημένος ιός που υπάρχει στο εμβόλιο θα διεγείρει το ανοσοποιητικό σύστημα του παιδιού για να παράξει αντισώματα εναντίον του ιού. Έτσι όταν το παιδί βρεθεί αντιμέτωπο με τον πραγματικό ιό που προκαλεί την ασθένεια τότε τα αντισώματα που έχουν ήδη δημιουργηθεί θα την καταπολεμήσουν.
Όπως είναι γνωστό τα νεογέννητα διαθέτουν κάποια φυσιολογική ανοσία, δηλαδή αντισώματα που έχουν περάσει από τη μητέρα διαμέσου του πλακούντα στον οργανισμό του όπως και μέσο του θηλασμού. Με το πέρασμα το χρόνου η φυσιολογική ανοσία μειώνεται ενώ παράλληλα το νεογνό αναπτύσσει το δικό του ανοσοποιητικό σύστημα.
Οι δύο τρόποι που επιτυγχάνεται η ανοσοποίηση είναι η ενεργητική και η παθητική.
Στην ενεργητική ανοσοποίηση χορηγούμε σε ένα οργανισμό ζωντανούς εξασθενημένους παράγοντες ή πλήρως εξασθενημένους ιούς με σκοπό να διεγείρουμε το ανοσοποιητικό σύστημα να παράξει αντισώματα που θα προστατεύσει τον οργανισμό αργότερα. Πιο απλά προσπαθούμε να ξεγελάσουμε το αμυντικό σύστημα του οργανισμού για να παράξει αντισώματα που θα τον προστατεύσουν όταν αντιμετωπίσει πραγματικούς ιούς.
Η παθητική ανοσοποίηση επιτυγχάνεται με την απευθείας χορήγηση αντισωμάτων. ( Π.χ. Με γ-σφαιρίνη ) η διαμέσου του πλακούντα, όπως συμβαίνει στο νεογνό.

Οι εμβολιασμοί διαρκούν για ολόκληρη την ζωή;
Τα περισσότερα εμβόλια χρειάζονται σε καθορισμένο χρόνο ενίσχυση με σκοπό την αύξηση και τελικά την διατήρηση των αντισωμάτων σε προστατευτικά επίπεδα για τον οργανισμό.
Για να τεθεί σε χρήση ένα εμβόλιο πρέπει να πληρεί τις ακόλουθες προϋποθέσεις.
· Να μην προκαλεί νόσο ή σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες.
· Να προκαλεί μεγάλης διάρκειας ισχυρή ανοσία.
· Το εμβολιαζόμενο άτομο δεν πρέπει να μεταδίδει την νόσο σε άτομα που δεν έχουν νοσήσει.
· Να παρασκευάζεται εύκολα και να μπορεί να μετρηθεί η ποσότητα (τίτλος) των αντισωμάτων.
Τι περιέχουν τα εμβόλια;
Τα εμβόλια περιέχουν ζώντες εξασθενημένους ιούς ή βακτηρίδια , αδρανοποιημένους ιούς ή βακτηρίδια, εξωτοξίνες μικροοργανισμών μαζί με φυσιολογικό ορό, απεσταγμένο νερό και σύνθετο διαλυτικό υγρό μέσα στο οποίο ανιχνεύονται πρωτεΐνες σταθεροποιητικοί παράγοντες , συντηρητικά και αντιβιοτικά.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες οφείλονται στο αντιγόνο του εμβολίου δηλαδή τον ιό ή το βακτήριο ή ακόμα και στις άλλες ουσίες που περιέχονται στο διαλυτικό υγρό. Συχνότερες είναι οι τοπικές αντιδράσεις όπως ερυθρότητα, πόνος και οίδημα στο σημείο που γίνεται το εμβόλιο.
Στις γενικευμένες αντιδράσεις περιλαμβάνονται ο πυρετός μέχρι και 39,5C μέσα στις επόμενες 48 ώρες από τον εμβολιασμό, η ανησυχία, η κακουχία, η αναφυλαξία, το παρατεταμένο υψίσυχνο κλάμα και σπασμοί που μπορούν να συμβούν μέχρι και 72 ώρες αργότερα.
Αντενδείξεις εμβολιασμών
Ο εμβολιασμός αντενδείκνυται κατά την διάρκεια μιας εμπύρετης λοίμωξης και πρέπει να αναβληθεί μέχρι την πλήρη ανάρρωση του παιδιού στην περίπτωση όμως ήπιας ίωσης που δεν συνοδεύεται από πυρετό ή συστηματικές διαταραχές δεν υπάρχει λόγος για αναβολή. Ο εμβολιασμός με ζωντανούς εξασθενημένους ιούς η βακτηρίδια απαγορεύεται σε άτομα με ανοσολογική ανεπάρκεια, σε άτομα με κακοήθη νοσήματα που παίρνουν θεραπεία με ανοσοκατασταλτικά φάρμακα ή ακτινοθεραπεία.
Καταστάσεις που δεν αποτελούν αντένδειξη στον εμβολιασμό.
· Οικογενειακό ιστορικό αντίδρασης μετά από εμβολιασμό
· Ιστορικό του ασθενούς με κοκκύτη, ιλαρά, ερυθρά ή μαγουλά
· Προωρότητα. Στην περίπτωση αυτή οι εμβολιασμοί πρέπει να γίνουν χωρίς αναβολή ανάλογα με την ηλικία ζωής και όχι με την διορθωμένη ηλικία.
· Μη εξελικτικές νευρολογικές παθήσεις όπως η τετραπληγία.
· Ή επαφή με κάποια μολυσματική ασθένεια.
· Το άσθμα, το έκζεμα, η αλλεργική ρινίτιδα.
· Η εγκυμοσύνη της μητέρας του παιδιού που θα εμβολιαστεί.
· Αν το νεογνό έχει ξεπεράσει το όριο ηλικίας σύμφωνα με τον πρόγραμμα εμβολιασμού.
Το ιστορικό αλλεργίας στο αυγό δεν αποτελεί αντένδειξη σε όλους τους εμβολιασμούς παρά μόνο στο εμβόλιο της γρίπης και του κίτρινου πυρετού που δεν εντάσσονται στα εμβόλια ρουτίνας.
Εκείνο που συστήνεται να γίνει είναι η εισαγωγή του παιδιού για μια μέρα στο νοσοκομείο ώστε πιθανή αλλεργική αντίδραση να μπορεί να αντιμετωπισθεί άμεσα.
Οικογενειακό ιστορικό πυρετικών σπασμών έχει αυξημένη πιθανότητα να προκαλέσει σπασμούς λόγο του πυρετού που μπορεί να παρουσιαστεί μετά από εμβόλιο. Στην περίπτωση αυτή ο εμβολιασμός μπορεί να γίνει εφόσον θα έχουν δοθεί οδηγίες έγκαιρης χορήγησης αντιπυρετικών.
Τέλος μια χειρουργική επέμβαση δεν αποτελεί αντένδειξη για την χορήγηση ενός εμβολίου και αντιστρόφως ένας εμβολιασμός δεν αποτελεί αντένδειξη στην χορήγηση αναισθητικών φαρμάκων.
Ιδιαίτερη περίπτωση παρουσιάζουν ομάδες ασθενών που δε μπορούν να δεχτούν εμβόλια με ζώντες μικροοργανισμούς όπως το εμβόλιο της ιλαράς,, ερυθράς, μαγουλά και της πολιομυελίτιδας. Τέτοιες ομάδες ασθενών είναι αυτοί που παίρνουν χημειοθεραπεία η ακτινοθεραπεία και σ’ αυτούς που έγινε μεταμόσχευση οργάνων και παίρνουν ανοσοκατασταλτική θεραπεία. Η χορήγηση των πιο πάνω εμβολίων πρέπει να γίνει τρεις μήνες μετά την διακοπή της ανοσοκατασταλτικής θεραπείας.
Ομάδες παιδιών και ενηλίκων που θα πρέπει να εμβολιάζονται λόγω αυξημένου κινδύνου είναι
· Ασθενείς που πάσχουν από άσθμα.
· Συγγενείς καρδιοπάθειες
· Χρόνια προβλήματα των πνευμόνων
· Πρόωρα
· Νεογνά που γεννήθηκαν με χαμηλό βάρος (SFD)
· Παιδιά που πάσχουν από σύνδρομο Down
· Παιδιά που πάσχουν από HIV
· Παιδιά που πάσχουν από συγγενείς νεφροπάθειες
 http://www.paidiatros.com

Διαβάστε περισσότερα »

ΑΛΛΕΡΓΙΕΣ

• Μπορείτε να προλάβετε την αλλεργία.
• Τί είναι η αλλεργία;
• Ποιά είναι τα αλλεργικά νοσήματα;
• Πως μπορεί να αναπτυχθεί μια αλλεργική νόσος;
• Προληπτικά μέτρα για το βρέφος σας.
• Προληπτικά μέτρα για το παιδί σας.

Μπορείτε να προλάβετε την αλλεργία

Το ποσοστό αλλεργικών νοσημάτων σε βρέφη και παιδιά έχει αυξηθεί σημαντικά κατά τις τελευταίες δεκαετίες, με αποτέλεσμα η συχνότητά τους να φθάνει σε 20 - 30%. Υπάρχουν, επίσης, σαφείς ενδείξεις ότι εκτός από την συχνότητα αυξάνεται και η βαρύτητα αυτών των νοσημάτων με μεγάλες επιπτώσεις στην οικονομική και κοινωνική ζωή της οικογένειας.

Με βάση τα παραπάνω δεδομένα έχει πραγματοποιηθεί μια μελέτη σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την πρόληψη των αλλεργιών στα παιδιά. Στο ευρωπαϊκό αυτό ερευνητικό πρόγραμμα με την ονομασία SPACE (Study on Prevention of Allergy in Children in Europe) έχει λάβει μέρος και η χώρα μας μαζί με την Γερμανία, την Αυστρία, τη Μεγάλη Βρετανία και τη Λιθουανία. Ο στόχος του προγράμματος ήταν να εντοπισθούν οι ομάδες των παιδιών που διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης κάποιας μορφή αλλεργίας. Σε αυτά τα παιδιά εφαρμόστηκε ένα συμβουλευτικό πρόγραμμα και αξιολογήθηκε οποιοδήποτε αλλεργικό σύμπτωμα σε τακτά χρονικά διαστήματα για διάστημα 2 ετών.

Η συμμετοχή των παιδιών στο πρόγραμμα αυτό ήταν εθελοντική αλλά εξαιρετικά πολύτιμη γιατί συνέβαλλε στην ανακάλυψη ενός αποτελεσματικότερου τρόπου πρόληψης των αλλεργιών που μπορεί μελλοντικά να επιφέρει ακόμη μεγαλύτερα οφέλη στις οικογένειες της Ευρώπης που αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους προβλήματα. Με την απόφασή κάθε οικογένειας να συμμετέχει στο πρόγραμμα αυτό επωφελήθηκαν και τα ίδια τα παιδιά που παρουσίαζαν αυξημένες πιθανότητες ανάπτυξης αλλεργιών.

Ευχαριστούμε για την συμμετοχή.

---

Τι είναι η αλλεργία;

Η αλλεργία είναι μια παθολογική αντίδραση ή ευαισθησία του ανοσοποιητικού συστήματος σε έναν εξωτερικό παράγοντα, (φαρμακευτικές ουσίες, σκόνη κ.α), ο οποίος είναι συνήθως αποδεκτός από τον οργανισμό και θεωρείται, γενικά, ακίνδυνος. Αυτός ο παράγοντας ονομάζεται αλλεργιογόνο και έρχεται σε επαφή με τον οργανισμό μέσω εισπνοής, κατάποσης ή και επαφής με το δέρμα.

Κοινά αλλεργιογόνα

• To ακάρι της οικιακής σκόνης
• Οι γύρεις των δένδρων και των λουλουδιών
• Το τρίχωμα των ζώων και τα φτερά των πουλιών
• Οι μύκητες
• Ορισμένες τροφές

Περιβαλλοντικοί παράγοντες

Η παρουσία αλλεργιών εξαρτάται συχνά και από περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως:

• η μόλυνση της ατμόσφαιρας
• ο καπνός τσιγάρου
• Υγρασία και κακός αερισμός

---

Αλλεργικά νοσήματα

Τα παιδιά εμφανίζουν διάφορα αλλεργικά νοσήματα που μπορεί να προσβάλλουν οποιοδήποτε σύστημα του σώματος. Τα πιο κοινά από τα νοσήματα αυτά είναι:

• To άσθμα: πρόκειται για μια χρόνια πάθηση της οποίας τα κύρια συμπτώματα είναι η μειωμένη δυνατότητα εισπνοής αέρα, η δύσπνοια και ο βήχας. Τα παιδιά που πάσχουν από άσθμα παρουσιάζουν κρίσεις που οφείλονται σε πολλούς μη ειδικούς παράγοντες όπως η μόλυνση της ατμόσφαιρας, ο καπνός του τσιγάρου ή άλλα είδη καπνού κλπ.
  
• Η αλλεργική ρινο-επιπεφυκίτιδα (εαρινός κατάρρους), παρουσιάζεται με κρίσεις πταρμού (φτέρνισμα), μάτια που δακρύζουν και παρουσιάζουν κνησμό (φαγούρα), μπούκωμα, συνάχι και αίσθημα καύσου στο φάρυγγα. Μπορεί να εμφανισθεί την άνοιξη, το καλοκαίρι, ή το φθινόπωρο (εποχιακή ρινίτιδα) ή να είναι παρούσα κατά τη διάρκεια όλου του έτους.
  
• Το έκζεμα ή αλλεργική δερματίτιδα, είναι ένα μη μεταδοτικό εξάνθημα με κύριο σύμπτωμα τον κνησμό (φαγούρα), διαρκεί 6 εβδομάδες ή περισσότερο και συχνά εμφανίζεται στις πτυχές των χεριών, των ποδιών και στον τράχηλο, αν και σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να καλύπτει και όλο το σώμα
  
• Τα ουρτικάρια ή πομφοί, είναι ξαφνική εμφάνιση κόκκινων σημαδιών στο δέρμα, ποικίλου μεγέθους με κύριο σύμπτωμα τον κνησμό. Όταν το πρήξιμο λάβει μεγάλη έκταση ονομάζεται αγγειοοίδημα.

---

Τρόποι ανάπτυξης μιας αλλεργικής νόσου 

Σήμερα είναι γνωστό ότι η οικογενειακή (γενετική) προδιάθεση συμβάλει σημαντικά στην ανάπτυξη αλλεργικών νόσων και ότι υπάρχουν πολλοί παράγοντες κινδύνου (αλλεργιογόνα). Η ευαισθητοποίηση σε αυτά τα αλλεργιογόνα, συνήθως αναπτύσσεται στην παιδική ηλικία και μπορεί να αποτελέσει την έναρξη των συμπτωμάτων αλλεργικής νόσου.

Ανάπτυξη αλλεργίας
• Γενετική προδιάθεση και οικογενειακό ιστορικό αλλεργίας
• Έκθεση σε αλλεργιογόνα
• Ιώσεις
• Μόλυνση του περιβάλλοντος
• Αλλεργική νόσος / συμπτώματα

Ποια παιδιά διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης αλλεργίας;

Αυτά είναι τα παιδιά που:

• Έχουν οικογενειακό ιστορικό αλλεργίας και/ ή θετικό αλλεργικό τεστ στους γονείς
• Που παρουσιάζουν υψηλά επίπεδα αλλεργικών αντισωμάτων lgE (ανοσοσφαιρίνη Ε,) στο αίμα κατά τη βρεφική ή τη παιδική ηλικία.
• Παρουσιάσουν θετικά αποτελέσματα σε αλλεργικές δοκιμασίες. Ωστόσο, η αλλεργική νόσος δεν θα αναπτυχθεί σε όλα τα παιδιά στα οποία η αλλεργική δοκιμασία ήταν θετική.
  

Παράγοντες κινδύνου

Οι παράγοντες οι οποίοι συμβάλλουν στην ανάπτυξη αλλεργίας είναι οι ακόλουθοι

• Το ακάρι της οικιακής σκόνης
• Το γάλα
• Η πρώιμη έναρξη άλλων τροφών (πριν από τους 6 μήνες)
• Τα κατοικίδια ζώα
• Το κάπνισμα

---

ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΡΕΦΟΣ ΣΑΣ

Το ιστορικό αλλεργίας στην οικογένεια, αυξάνει την πιθανότητα ανάπτυξης αλλεργίας στο βρέφος. Υπάρχουν μερικά απλά μέτρα πρόληψης που μπορούν να λάβουν οι γονείς ώστε να ελαττωθεί ο κίνδυνος αυτός.
Ακολουθήστε τις παρακάτω οδηγίες και συμβουλές καθ’ όλη τη διάρκεια της βρεφικής ηλικίας και επιτρέψτε στο γιατρό ή στην επισκέπτρια υγείας να παρακολουθεί την πορεία υγείας του παιδιού σας.

ΔΙΑΤΡΟΦΗ

• Το βρέφος θα πρέπει να τρέφεται αποκλειστικά με μητρικό γάλα για όσο το δυνατό μεγαλύτερο διάστημα (συνιστάται το ελάχιστο για 3 μήνες). Σε διαφορετική περίπτωση, το γάλα με το οποίο θα τρέφετε το βρέφος θα πρέπει να είναι υποαλλεργικό.
• Το γάλα αγελάδας σε σκόνη δεν θα πρέπει να δοθεί πριν από τους 6 μήνες
• Άλλα είδη γάλακτος αγελάδας (εβαπορέ ή φρέσκο), είναι διαιτητικά ακατάλληλα για την διατροφή του βρεφών που δεν έχουν συμπληρώσει το 12 μήνα.
• Οι στερεές τροφές και τα δημητριακά θα πρέπει να συμπεριληφθούν στο διαιτολόγιο του βρέφους ΜΕΤΑ τον 6ο μήνα
• Άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα είναι διατροφικά ακατάλληλα για τα βρέφη που δεν έχουν συμπληρώσει τον 6ο μήνα
• Το αυγό και το ψάρι δεν πρέπει να συμπεριληφθούν στη διατροφή του βρέφους εάν αυτό δεν έχει συμπληρώσει τον 12 μήνα
• Τα φυστίκια και οι λοιποί ξηροί καρποί θεωρούνται ακατάλληλες τροφές πριν από το 3ο έτος

ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΚΑΘΕ ΝΕΑΣ ΤΡΟΦΗΣ ΣΤΟ ΔΙΑΙΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΜΩΡΟΥ ΣΑΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΑΛΛΟΝΤΑΙ 1 - 2 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ. ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΑΥΤΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΟΤΕΡΟ ΝΑ ΕΝΤΟΠΙΣΘΕΙ Η ΤΡΟΦΗ ΠΟΥ ΕΝΔΕΧΕΤΑΙ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙ ΑΛΛΕΡΓΙΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ.

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

• Το κρεβάτι του μωρού θα πρέπει να έχει στρώμα από βινύλιο ή αν το στρώμα είναι υφασμάτινο θα πρέπει να καλυφθεί με ειδικό κάλυμμα. Αποφύγετε να παίρνετε το μωρό σε κρεβάτι που το στρώμα του δεν έχει το ειδικό κάλυμμα ή να το ξαπλώνετε κατευθείαν πάνω στον καναπέ ή το χαλί.
• Κάθε άλλο κρεβάτι στο δωμάτιο του μωρού θα πρέπει να έχει καλυμμένο το στρώμα του με ειδικό κάλυμμα. Πάρτε το κάλυμμα μαζί σας αν το μωρό κοιμηθεί σε άλλο κρεβάτι, σε άλλο σπίτι.
• Το δωμάτιο του βρέφους θα πρέπει να επιπλωθεί όσο το δυνατόν πιο απλά. Επιφάνειες που έχουν καλυφθεί με χαλιά ή μοκέτες αποτελούν εστίες για ακάρεα οικιακής σκόνης. Αν είναι δυνατόν απομακρύνετε τα χαλιά και διαλέξτε κουρτίνες, κατά προτίμηση κοντές στο μήκος, που μπορούν να πλένονται με καυτό νερό, σε θερμοκρασίες άνω των 55ο C ώστε να απολυμαίνονται από τα ακάρεα. Οι κουρτίνες θα πρέπει να πλένονται τέσσερις φορές τον χρόνο και σίγουρα πριν από τη γέννηση του παιδιού αν είναι παλιές.
• Αποθαρρύνετε τη χρήση χνουδωτών ή πάνινων παιχνιδιών. Αν αυτό δεν είναι δυνατόν φροντίστε να μπορούν να πλένονται σε καυτό νερό μαζί με τα σεντόνια ή να μπαίνουν στην κατάψυξη (για 3 μέρες) μια φορά την εβδομάδα.
• Διαλέξτε σκεπάσματα και κουβέρτες που να μπορούν να πλένονται μία φορά την εβδομάδα σε θερμοκρασία άνω των 55Ο C, ώστε να απολυμαίνονται από ακάρεα. Όταν το μωρό σας είναι αρκετά μεγάλο ώστε να χρειάζεται μαξιλάρι φροντίστε να πλένεται σε καυτό νερό.
• Αερίζετε το δωμάτιο καλά και βγάζετε τα σκεπάσματα και τις κουβέρτες στον ήλιο όταν μπορείτε. Η θερμοκρασία στο υπνοδωμάτιο του μωρού πρέπει να είναι μεταξύ 16Ο C και 18Ο C
• Χρησιμοποιείτε υγρό πανί όταν ξεσκονίζετε
• Καθαρίζετε με ηλεκτρική σκούπα τα δωμάτια τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα όταν απουσιάζει το βρέφος
• Μην επιτρέπετε το κάπνισμα στο σπίτι
• Είναι προτιμότερο να μην έχετε κανένα κατοικίδιο ζώο. Αλλιώς, αν αποκτήσετε νέα κατοικίδια ζώα, ποτέ μην τους επιτρέπετε να μπαίνουν στο δωμάτιο του μωρού.
  

---

ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ

Σε περίπτωση που υπάρχει ιστορικό αλλεργίας στην οικογένεια και το παιδί σας έχει παρουσιάσει προδιάθεση να την κληρονομήσει, σας προτείνουμε μερικά μέτρα τα οποία μπορεί να σας βοηθήσουν στην πρόληψη μελλοντικών προβλημάτων.

• Τα στρώματα των κρεβατιών που βρίσκονται στο δωμάτιο του παιδιού θα πρέπει να είναι καλυμμένα με το ειδικό κάλυμμα. Το παιδί σας θα πρέπει να αποθαρρύνεται να κοιμάται ή να παίζει σε κρεβάτια που δεν έχουν το ειδικό κάλυμμα. Επίσης, θα πρέπει να παίρνει το κάλυμμα μαζί του όταν κοιμάται σε άλλο σπίτι.
• Τα σεντόνια θα πρέπει να πλένονται κάθε εβδομάδα σε θερμοκρασίες πάνω από 55 C, ώστε να απολυμαίνονται από τα ακάρεα της οικιακής σκόνης. Οι κουβέρτες και το μαξιλάρι πρέπει, επίσης, να πλένονται στην ίδια θερμοκρασία.
• Τα δωμάτια θα πρέπει να αερίζονται καλά και να τακτοποιούνται τακτικά. Οι κρεβατοκάμαρες είναι προτιμότερο να μην θερμαίνονται την νύκτα. Φυλάγετε παιχνίδια, βιβλία και ρούχα σε ντουλάπια για να μην μαζεύουν σκόνη.
• Καθαρίζετε τα δωμάτια με ηλεκτρική σκούπα τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα όταν το παιδί απουσιάζει.
• Τα χνουδωτά ή πάνινα παιχνίδια θα πρέπει να αποφεύγονται αν αυτό δεν είναι δυνατό θα πρέπει να πλένονται με τα σεντόνια τους 55 C ή να μπαίνουν στην κατάψυξη (για 3-4 ημέρες) μια φορά την εβδομάδα
• Βγάλτε τα χαλιά και τις μοκέτες αν είναι δυνατόν από όλο το σπίτι και όχι μόνο από την κρεβατοκάμαρα του παιδιού και το καθιστικό και διαλέξτε κουρτίνες που μπορούν να πλένονται σε καυτό νερό
• Περιορίστε τη σκόνη πάνω στα έπιπλα χρησιμοποιώντας υγρό πανί όταν ξεσκονίζετε
• Μην αφήνετε το παιδί να κοιμάται στο κάτω κρεβάτι διώροφης κουκέτας
• Μην επιτρέπετε το κάπνισμα σε οποιονδήποτε χώρο του σπιτιού
• Είναι προτιμότερο να μην έχετε κανένα κατοικίδιο ζώο. Αλλιώς αν αποκτήσετε νέα κατοικίδια ζώα ποτέ μην τους επιτρέπετε να μπαίνουν στο υπνοδωμάτιο του παιδιού. 
   http://www.aglaiakyriakou.gr

Διαβάστε περισσότερα »